Poetry is an outcry from the deepest corners of the human heart. Poems are an outburst of a nation’s sorrow. If you want to understand a nation, read their poetry, listen to their songs, and hear their stories.

Today I’m sharing with you one of the most beautiful Macedonian poems filled with nostalgic feelings of a poet exiled from his motherland.
If you ever come to Macedonia, make sure you visit Struga, Miladinov’s hometown where Struga Poetry Evenings are held annually and where you can try one of the best quality Macedonian wines called “T’ga za jug”.

You’ll find the original poem below, followed by the English translation.

Т’га за југ

Орелски крилја как да си метнех,
И в наши ст’рни да си прелетнех!
На наши места ја да си идам,
Да видам Стамбол, Кукуш да видам.
Да видам дали с’нце и тамо
мрачно угревјат како и вамо.

Ако как овде с’нце ме стретит,
ако пак мрачно с’нцето светит;
на п’т далечни ја ке се стегнам,
и в други ст’рни ке си побегнам,
к’де с’нцето светло угревјат,
к’де небото ѕвезди посевјат.

Овде је мрачно и мрак м’обвива,
и темна м’гла земја покрива;
мразој, снегој, и пепелници,
силни ветришча и вијулици,
околу м’гли и мразој земни,
а в гр’ди студој, и мисли темни.

Не, ја не можам овде да седам,
не, ја не можам мразој да гледам!
дајте ми крилја ја да си метнам
и в наши ст’рни да си прелетнам;
на наши места ја да си идам,
да видам Охрид, Струга да видам.

Тамо зората греит душата,
и с’нце светло зајдвит в гората;
тамо дарбите природна сила
со с’та раскош ги растурила:
бистро езеро гледаш белеит,
или од ветар синотемнеит;
поле погледнеш или планина,
сегде божева је хубавина.

Тамо по с’рце в кавал да свирам,
с’нце да зајдвит, ја да умирам.


Longing for the south

If I had an eagle’s wings
I would rise and fly on them
To our shores, to our own parts,
To See Stambol, to see Kukus,
And to watch the sunrise: is it
dim there too, as it is here?

If the sun still rises dimly,
If it meets me there as here,
I’ll prepare for further travels,
I shall flee to other shores
Where the sunrise greets me brightly
And the sky is sewn with the stars.

It is dark here, dark surrounds me,
Dark covers all the earth,
Here are frost and snow and ashes,
Blizzards and harsh winds abound,
Fogs all around, the earth is ice,
And in the breast are cold, dark thoughts.

No, I cannot stay here, no;
I cannot sit upon this frost.
Give me wings and I will don them;
I will fly to our own shores,
Go once more to our own places,
Go to Ohrid and to Struga.

There the sunrise warms the soul,
The sun gets bright in mountain woods:
Yonder gifts in great profusion
Richly spread by nature’s power.
See the clear lake stretching white-
Or bluely darkened by the wind,
Look at the plains or mountains:
Beauty everywhere divine.
To pipe there to my heart’s content.
Ah! Let the sun set, let me die.